Kontrasto
わたしはそっと言う 大丈夫だよ
目の前の世界が ぼんやり漂っていく
赤はゆっくり スカーレットへ変わり
青は白い紙の上に こぼれていく
Mi flustras al mi: ĉio estas en ord’
La mondo antaŭ mi drivas al malklar’
La ruĝ’ malrapide transiras al skarlat’
Kaj blu’ disverŝiĝas sur blankan paper’
昔はすべての縁が はっきり立っていた
アスファルトの粒も 目にきらめいていた
葉っぱの筋も 緑の中で震えていた
わたしは走りながら タイルを数えていた
Iam ĉiu rando staris en klar’
Ĉiu grajn’ de asfalt’ brilis al okul’
Ĉiu folivejn’ tremetis en verdar’
Mi nombris kahelojn kurante sen halt’
すべてがあまりに鋭く わたしの中で鳴っていた
すべてに名前があり 形があり 場所があった
けれど今は 一日がもっと柔らかな風を連れてくる
そして境界はみな 遠くへほどけていく
Ĉio tra mi sonis per tro akra sent’
Ĉio havis nomon, formon kaj lok’
Sed nun la tago venas kun pli mola vent’
Kaj ĉiu limo perdas sin en for’
今はすべてが やさしい色をまとっている
境界線は まるで湯気のように溶けていく
悪いことじゃない 少なくとも心ではそう思う
これはまだ知らなかった 柔らかな色の流れ
Nun ĉio vestas sin per milda kolor’
Kaj ĉiu lim’ degelas kvazaŭ vapor’
Ne estas malbon’, almenaŭ laŭ kor’
Jen nova nekonata mola kolorflu’
一歩、また一歩
足跡だけが 石のように確かで
足の裏にはまだ 大地が語りかけてくる
Paŝon post paŝ’ — nur spuro restas kiel ŝton’
Sub mia plando ankoraŭ parolas la ter’
わたしはそっと言う 大丈夫だよ
目の前の世界が ぼんやり漂っていく
赤はゆっくり スカーレットへ変わり
青は白い紙の上に こぼれていく
Mi flustras al mi: ĉio estas en ord’
La mondo antaŭ mi drivas al malklar’
La ruĝ’ malrapide transiras al skarlat’
Kaj blu’ disverŝiĝas sur blankan paper’
これはさよならじゃない 心ではわかっている
ただ記憶のフィルムが 縁から少し褐色に焼けていくだけ
新しい色合いで 今日を描く
わたしのパレットは まだ湿っている
Ne estas adiaŭ — mi scias en kor’
Nur filmo de memoro bruniĝas ĉe l’ rand’
Per nova nuanc’ mi pentras ĉi tag’
Mia paletr’ ankoraŭ restas kun humid’
耳をすませば 遠い日のメロディが戻ってくる
指先は壁の上に 冷たい石を見つける
そう、わたしはまだ ちゃんとここにいる
息をしている 胸の中で息をしている
Se mi aŭskultas, revenas fora melodi’
Fingropint’ sur muro trovas fridan ŝton’
Jes, mi ankoraŭ restas ĝuste ĉi
Mi ja spiras, mi ja spiras en brust’
最後の透明なひと雫が落ちるまで
この景色を 瞳の奥にしまっておく
たとえ光が 静けさへ変わっていっても
わたしはここにいる 最後の光まで
Ĝis falos la lasta travidebla gut’
Mi gardos ĉi pejzaĝon profunde en okul’
Eĉ se la lumo ŝanĝas sin en silént’
Mi restos ĉi tie ĝis la fina lum’
わたしはそっと言う 大丈夫だよ
目の前の世界が ぼんやり漂っていく
赤はゆっくり スカーレットへ変わり
青は白い紙の上に こぼれていく
Mi flustras al mi: ĉio estas en ord’
La mondo antaŭ mi drivas al malklar’
La ruĝ’ malrapide transiras al skarlat’
Kaj blu’ disverŝiĝas sur blankan papér’
これはさよならじゃない 心ではわかっている
ただ記憶のフィルムが 縁から少し褐色に焼けていくだけ
新しい色合いで 今日を描く
わたしのパレットは まだ湿っている
Ne estas adiaŭ — mi scias en kor’
Nur filmo de memoro bruniĝas ĉe l’ rand’
Per nova nuanc’ mi pentras ĉi tag’
Mia paletr’ ankoraŭ restas kun humid’
昨日の音が 空気の中で震えている
手の下の壁は 石のように黙っている
わたしは迷子じゃない まだここにいる
息をしている 胸の中で息をしている
La sonoj de hieraŭ tremas en aer’
La muro sub la mano silentas kiel ŝton’
Mi ne perdiĝas, mi ankoraŭ estas ĉi
Mi ja spiras, mi ja spiras en brust’
すべてが流れていくときにも 小さな真実は残る
わたしは見ている 感じている 大地の上を歩き続けている
Kiam ĉio fluas, restas eta ver’
Ke mi vidas, sentas, paŝas plu sur ter’
わたしは笑って言う 大丈夫だよ
目の前の世界が ぼんやり遠ざかっていく
たとえ未来が セピア色に現れても
わたしは滲んだインクの世界で歌う
Mi ridetas al mi: ĉio estas en ord’
La mondo antaŭ mi forglitas al malklar’
Se l’ estontec’ aperos en sepia lum’
Mi kantos en la mondo de disverŝita ink’
わたしは笑って言う 大丈夫だよ
たとえ道が ぼんやり消えていっても
最後の雫は いつか瞳から落ちるだろう
けれどわたしのパレットは 色を失って乾くことはない
Mi ridetas al mi: ĉio estas en ord’
Eĉ se la vojo malaperas en malklar’
La lasta guto falos iam el okul’
Sed mia paletr’ ne sekiĝos sen kolor’
一歩、また一歩
一歩、また一歩
Paŝon post paŝ’
Paŝon post paŝ’